Help Info Wiewatwaar boek Manuscript home home home

Boek en Manuscript

Synopsis:

De 36jarige Peter probeert te overleven in de Venezolaanse San Antonio-gevangenis, waar een bendeoorlog heerst en iedereen slachtoffer kan worden van gebrek aan basale zorg of moord.

Pagina 192-193:

“Kom!” hoorde ik de stem van Henderik achter me, “Het is klaar! We gaan vast in de rij staan voor rancho.”
Ary schudde zijn hoofd, “dat wordt geen rancho zometeen... ik wacht wel in mijn bugaloo wat het wordt.” Hij liep naar de ingang van paviljoen Los Vagos.
Ik gaf Henderik het voordeel van de twijfel en liep in de richting van het doorgeefluik in de keukenmuur, het dambord en het doosje damstenen nog steeds onder mijn arm. Daar gingen we op de grond zitten en volgden van een afstand het tafereel in de hoek voor de kerk.
“Kijk,” zei Henderik met gedempte stem.
“Waar?”
“Ons paviljoen.”
Ik ging zo onopvallend mogelijk verzitten om te kunnen zien wat er twintig meter verderop gebeurde.

Uit de deuropening van paviljoen Cuatro kwam Moncho aangelopen. Met dezelfde trage bodybuilder-pas als hij een dag eerder zijn kamer uitgekomen was om Pepe de les te lezen, liep hij nu op het groepje mannen voor de kerk af.
Rond Caracortada stonden nu nog maar een paar mannen, Guarapo de sigarettenverkoper, Julio de baas van Los Vagos, Felipe en Moncho’s andere knecht, Valdomero, die ik in gedachten Eénoog noemde vanwege zijn grijze pupil.
De meesten hadden hun apoyo kennelijk voldaan en verspreidden zich over het terrein. De gevangenen met wachtdienst stonden weer op hun plekken. Bij het grote hek, dat gesloten was na het vertrek van de laatste bezoeker, had Galopino zijn wachtplek ingenomen.
Aangekomen bij de kerkingang pakte Moncho iets aan van Caracortada en vervolgens van Julio. Er bleef nu nog maar één man achter bij Moncho en zijn knechten: Felipe, de graatmagere man die ons shampoo en Norit had geprobeerd te verkopen.

De afstand was te groot om de eerste woorden te kunnen verstaan, maar Felipe stond er ontredderd bij, als een geslagen hond.
“Wegwezen jij! De muur over, smerige kont-kop!” De keel van Moncho klonk als een grafgewelf en Felipe draaide zich om. In een fractie van een seconde hief Moncho zijn linkerhand, in zijn grote knuist glom iets in het zonlicht, iets dat leek op een klapperpistool.
“Pa! Pa!” klonk het uit de hand van Moncho. Mijn hartslag verdubbelde terwijl ik inelkaar dook tegen de muur onder het keukenluik. Felipe rende langs ons, het pad af. Nog geen tien meter voor hij bij de klimplek zou zijn. Bulderend van de lach gaf Moncho Caracortada en Valdomero een seintje. Moncho‚Äôs knechten zetten de achtervolging in, terwijl Felipe bij de muur aangekomen, zijn voeten in de klimgaten zette en omhoogklom. “Pa! Pa!” klonk het nu vlak bij ons. Felipe viel naar beneden, op de muur een rode vlek waar zijn gezicht uiteengespat was. Galopino stond naast de klimplek. Hij stak de revolver terug in zijn broekband.
Eénoog en Caracortada kwamen aan bij het lichaam van Felipe en staken telkens weer hun messen in zijn borst. Verbijsterd, vastgevroren aan de grond keek ik toe. Was hij nog niet dood genoeg? Waren ze bang dat hij zonder gezicht zou verderleven?
De drie mannen grepen het magere lijf van Felipe en duwden het omhoog, tegen het hek op om het aan de andere kant naar beneden te laten vallen.

“Agua verde*)...” fluisterde Henderik.
Ik draaide me om en keek hem aan, te verlamd om iets te zeggen. Trillend stonden we op, lieten de Bonna-bakken en het damspel onder het doorgeefluik op de grond liggen en met vloeibare knieën liepen we het pad af, om de gebouwen heen, in de richting van het sportveld.

*) Agua verde ‘water (met) groen’; de groene geüniformeerden komen er aan: waarschuwingssignaal dat militaire inval op komst is

Titel: Agua verde – Vast in Venezuela

Waarom die vreemde titel? Agua verde is het waarschuwingssignaal dat er een militaire inval op komst is. Deze invallen verliepen bijzonder gewelddadig en volgden op uitbraakpogingen of op geweld tussen de gevangenen onderling.

Inhoudsopgave

Hoofdstuk: pagina:
 IEnkele vragen voor u 7
 II Ruimte zat hier 23
 III Señora Dulce Rivera 47
 IV Een nieuwe...! 59
 V Triple Teta 77
 VI IJzerzaag 97
 VII Tien jaar 115
 VIII Plek bij het luik 131
 IX Iedereen betaalt apoyo 151
 X Agua verde 171
 XI Was hij nog niet dood genoeg? 187
 XII Praten is slecht voor de gezondheid 205
 XIII Kerst in San Antonio 229
 XIV Een gitaar en een bugaloo 247
 XV Hongerstaking 273
 XVI Het is míjn televisie 291
 XVII Maagzweer op Canada Day 309
 XVIII Er is één Heilige Schrift 329
 XIX Bakkersdoos met donuts 349
 XX Mijn cantina 367
 XXI Pak je spullen! 383
 Epiloog 395
 Woordenlijst
 Het lied uit La Asunción
 Plattegrond van San Antonio
 Verantwoording van de co-auteur

Aantal woorden:

Het manuscript bevat zo'n 113.000 woorden. Dat waren er 118.000. We hebben bij de laatste herschrijfronde opnieuw veel geschrapt.

Aantal pagina's:

In de standaard pocketmaat, A5, met een 11-punts Chaparral Pro, heeft het boek 401 pagina's.

Opmaak?

Het zetwerk van de PDF heb ik gedaan in Quark Xpress 9.3. Dat geeft een rustige spatiëring, correcte afbrekingen en ruime mogelijkheid om wezen, weduwen en hoerenjongen te verwijderen. Bovendien heb ik 27 jaar ervaring met Quark Xpress ;-)

Kan ik het lezen?

In overleg zullen Peter en ik hier bepaalde hoofdstukken aanbieden, zodat je een indruk kunt krijgen. Je kunt ons ook mailen: Peter en Jolie. Online reageren kan in mijn weblog.

Omslag:

Op de hoofdpagina staan verschillende Omslag-voorstellen, gemaakt volgens POD-specs, op 300 dpi.


Boek Manuscript | Wie Wat Waar | Info, help ons met het boek | Home

© 2000 zie broncode - 2020, Jolie Fraanje en Peter Gumbmann Met dank aan Edwin Martin voor de serverside techniek