BestellenWiewatwaarboek Manuscripthomehomehome

Pagina 172-173

Synopsis van ‘Vast in Venezuela’:

De 36-jarige Peter probeert te overleven in de Venezolaanse San Antonio-gevangenis, waar een bendeoorlog heerst en iedereen slachtoffer kan worden van moord of gebrek aan basale zorg.

Synopsis van pagina 172-173

Elke zondagmiddag verwacht bendeleider Moncho zijn smeergeld: de zogenaamde ‘apoyo’, zie woordenlijstje. Wie niet in staat is dit smeergeld te betalen, loopt kans op een kogel.

Pagina 172-173:

“Kom!” hoorde ik de stem van Henderik achter me, “Het is klaar! We gaan vast in de rij staan voor rancho.”
Ary schudde zijn hoofd, “dat wordt geen rancho zometeen... ik wacht wel in mijn bugaloo wat het wordt.” Hij liep naar de ingang van paviljoen Los Vagos.
Ik gaf Henderik het voordeel van de twijfel en liep in de richting van het doorgeefluik in de keukenmuur, het dambord en het doosje damstenen nog steeds onder mijn arm. Daar gingen we op de grond zitten en volgden van een afstand het tafereel in de hoek voor de kerk.
“Kijk,” zei Henderik met gedempte stem.
“Waar?”
“Ons paviljoen.”
Ik ging zo onopvallend mogelijk verzitten om te kunnen zien wat er twintig meter verderop gebeurde.

Uit de deuropening van paviljoen Cuatro kwam Moncho aangelopen. Met dezelfde trage bodybuilder-pas als hij een dag eerder zijn kamer uitgekomen was om Pepe de les te lezen, liep hij nu op het groepje mannen voor de kerk af.
Rond Caracortada stonden nu nog maar een paar mannen, Guarapo de sigarettenverkoper, Junio de baas van Los Vagos, Felipe en Moncho’s andere knecht, Valdomero, die ik in gedachten Eénoog noemde vanwege zijn grijze pupil.
De meesten hadden hun apoyo kennelijk voldaan en verspreidden zich over het terrein. De gevangenen met wachtdienst stonden weer op hun plekken. Bij het grote hek, dat gesloten was na het vertrek van de laatste bezoeker, had Galopino zijn wachtplek ingenomen.
Aangekomen bij de kerkingang pakte Moncho iets aan van Caracortada en vervolgens van Junio. Er bleef nu nog maar één man achter bij Moncho en zijn knechten: Felipe, de graatmagere man die ons shampoo en Norit had geprobeerd te verkopen.

De afstand was te groot om de eerste woorden te kunnen verstaan, maar Felipe stond er ontredderd bij, als een geslagen hond.
“Wegwezen jij! De muur over, smerige kont-kop!” De keel van Moncho klonk als een grafgewelf en Felipe draaide zich om. In een fractie van een seconde hief Moncho zijn linkerhand, in zijn grote knuist glom iets in het zonlicht, iets dat leek op een klapperpistool.
“Pa! Pa!” klonk het uit de hand van Moncho. Mijn hartslag verdubbelde terwijl ik inelkaar dook tegen de muur onder het keukenluik. Felipe rende langs ons, het pad af. Nog geen tien meter voor hij bij de klimplek zou zijn. Bulderend van de lach gaf Moncho Caracortada en Valdomero een seintje. Moncho‚Äôs knechten zetten de achtervolging in, terwijl Felipe bij de muur aangekomen, zijn voeten in de klimgaten zette en omhoogklom. “Pa! Pa!” klonk het nu vlak bij ons. Felipe viel naar beneden, op de muur een rode vlek waar zijn gezicht uiteengespat was. Galopino stond naast de klimplek. Hij stak de revolver terug in zijn broekband.
Eénoog en Caracortada kwamen aan bij het lichaam van Felipe en staken telkens weer hun messen in zijn borst. Verbijsterd, vastgevroren aan de grond keek ik toe. Was hij nog niet dood genoeg? Waren ze bang dat hij zonder gezicht zou verderleven?
De drie mannen grepen het magere lijf van Felipe en duwden het omhoog, tegen het hek op om het aan de andere kant naar beneden te laten vallen.

“Agua verde*)...” fluisterde Henderik.
Ik draaide me om en keek hem aan, te verlamd om iets te zeggen. Trillend stonden we op, lieten de Bonna-bakken en het damspel onder het doorgeefluik op de grond liggen en met vloeibare knieën liepen we het pad af, om de gebouwen heen, in de richting van het sportveld.

Woordenlijstje:
*) Agua verde ‘water (met) groen’; de groene geüniformeerden komen er aan: waarschuwingssignaal dat militaire inval op komst is
rancho: rantsoen, maaltijd
bugaloo: 'kamer' van lakens
apoyo: ondersteuning, verplichte ‘steun’-betalingen aan bendeleider

Titel: Vast in Venezuela – Agua verde

Waarom die vreemde ondertitel? Agua verde is het waarschuwingssignaal dat er een militaire inval op komst is. Deze invallen verliepen bijzonder gewelddadig en volgden op uitbraakpogingen of op geweld tussen de gevangenen onderling.

Inhoudsopgave van Vast in Venezuela

Hoofdstuk: pagina:
 IEnkele vragen voor u 7
 II Ruimte zat hier 21
 III Señora Dulce Rivera 43
 IV Een nieuwe...! 53
 V Triple Teta 70
 VI IJzerzaag 87
 VII Tien jaar 102
 VIII Plek bij het luik 117
 IX Iedereen betaalt apoyo 134
 X Agua verde 152
 XI Was hij nog niet dood genoeg? 167
 XII Praten is slecht voor de gezondheid 183
 XIII Kerst in San Antonio 204
 XIV Een gitaar en een bugaloo 220
 XV Hongerstaking 243
 XVI Het is míjn televisie 260
 XVII Maagzweer op Canada Day 277
 XVIII Er is één Heilige Schrift 295
 XIX Bakkersdoos met donuts 313
 XX Mijn cantina 330
 XXI Pak je spullen! 345
 Epiloog 355
 Woordenlijst
 Het lied uit La Asunción
 Plattegrond van San Antonio
 Verantwoording van de co-auteur
 Dankwoord


Kan ik het lezen?

Ja, op Peter's site kun je het boek bestellen!

Home | De eerste 5 pagina's | Pagina 172-173 | Wie Wat Waar | Bestellen

© 2000 zie broncode - 2020, Jolie Fraanje en Peter Gumbmann Met dank aan Edwin Martin voor de serverside techniek